تبلیغات
شیلات وآبزیان
سه شنبه 20 اسفند 1392

تبریک

   نوشته شده توسط: مهران بادپا    

بسمه تعالی
جناب آقای مهندس عبدالرحمن پارسا

با سلام

با خبر شدیم که طی روزهای گذشته جنابعالی به عنوان معاونت آبزی پروری اداره کل شیلات سیستان وبلوچستان انتخاب شدید
جا دارد این انتخاب بجا وشایسته را به شما و جامعه شیلاتی استان سیستان وبلوچستان تبریک  عرض نموده و اومیدواریم انتصاب
جنابعالی اولین قدم برای بکارگیری نیروهای بومی وارزشمند در سایر ارگانها و ادارات باشد در پایان از خداوند منان آرزوی توفیقات                  روز افزون را برای جنابعالی خواستاریم.


با احترام فراوان
اعضای هییت مدیره انجمن علمی شیلات ودانشجویان گروه شیلات
 دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس



دوشنبه 9 بهمن 1391

نحوه شناسایی ماهیهای بیمار

   نوشته شده توسط: مهران بادپا    

بطور کلی رفتار و وضع ظاهری ماهی بیمار از ماهیهای سالم متمایز است، بنابراین در اکثر مواقع به آسانی می توان ماهی و یا ماهیهای بیمار را شناسائی نمود. عوامل ظاهری عمده ای که در تشخیص و شناسائی ماهی بیمار مؤثر هستند عبارتند از:

1. بیحال شدن ماهی
2. فرار نکردن در اثر تحریک یا ترساندن
3. شنای غیر طبیعی
4. جدا شدن از سایر ماهیها و کناره گیری کردن آنها
5. مالیدن بدن به دیواره ها یا کف
6. ماندن در سطح آب
7. باز نگهداشتن دهان
8. سریع شدن تنفس و افزایش تعداد آن در دقیقه
9. پریدن از آب
10. کمرنگ شدن سطح بدن
11. خونریزی زیر جلدی
12. سخت شدن یا پاره شدن باله ها
13. جمع کردن دم
14. تا خوردن باله ها
15. ظهور لکه های سفید یا قرمز بروی بدن
16. پیدا شدن لکه های ابر مانند بر روی بدن
17. امساک یا غیر طبیعی بودن تغذیه
هر ماهی بیمار ممکن است یک یا چند عامل از عوامل فوق الذکر را نشان دهد. در هر صورت بلافاصله پس از ظهور علائم بیماری بایستی در اسرع وقت نسبت به شناسائی و کنترل عامل بیماریزا اقدام نمود، در غیر اینصورت ممکن است ماهیها در وضعی قرار گیرند که کنترل یا مداوای آنها امکان پذیر نباشد.

منبع:جزوه کلاسی درس بهداشت وبیماری آبزیان


یکشنبه 8 بهمن 1391

آشنائی با میگو وتاریخچه پرورش آن در جهان

   نوشته شده توسط: مهران بادپا    


سخت پوستان Shell fish شامل نرم تنان ،‌ Mollusks و كروستاسه آ Crustaceans میباشد .
نرم تنان خود شامل صدف خوراكی
Oyster، حلزون های دوكفه ای و صدف های باریك كه در داخل یك لاك یا صدف سخت از كربنات كلسیم زندكی كرده و اغلب در یك نقطعه ثابت و بیحركت می باشند . كروستاسه ها شامل میگو Shrimp لابستر Labster( شاه میگو ) ‌و خرچنگ (crabs) ‌است وسطح خارجی بدن آنها از پوست كتینی سخت پوشیده شده كه در سراسر بدن ادامه داشته و بوسیله تعدادی از حلقه های سخت كه از طریق یك لایه خارجی نازك و قابل انعطاف كه به یكدیگر متصلند ،‌شكل گرفته است . این لایه خارجی سخت ومحكم از نظررشد ظاهرا”‌یك مانع اساسی محسوب شده ،‌ولی با جدا شدن و افتادن تمام لایه خارجی سخت بدن در
دوره های منظم این مشكل برطرف گردیده ، بنحوی كه زمانی كه پوسته كاملا”‌جدا میگردد ، بلافاصله بدن با جذب آب از پوسته سریعا”‌رشد كرده و پس از متورم شدن ، با ان
باشتن و ذخیره سازی كلسیم درمدت كوتاهی و توسط باز جذب از پوسته كه از چندین ساعت تجاوز نمیكند ،‌مجددا پوسته سخت تشكیل میگردد و لذا افزایش دفعات پوست اندازی Moulting رشد تامین میگردد.

میگوها جانورانی خونسرد هستند كه مجموعه فعالیتهای فیزیولوژیكی آنها مطابقت با محیط آبزی دارد . درجه حرارت داخلی بدن با درجه حرارت محیط یكی است . بطور كلی میگوها در آب های كم عمق دریاها بین 27 تا 180 متری ودر خلیج فارس بین 15 تا 22 متری ودرمناطقی كه از نظر طبقات تحت الارضی سست ونرم باشند . زندگی می كنند . طول بدن میگو از 7 تا 15 سانتی متر بوده كه از دو طرف بهم فشرده شده و از دو قسمت سر و سینه (Cephlothorox)‌كه بهم چسبیده و متصل می باشد و قسمت شكمی یا دم تشكیل شده است قسمت سرو سینه شامل كاراپاس ، روستروم یا خار،‌چشم مركب ، آنتن و آنتنك های كوچك ،‌پاهای حركتی یا پریوپودها و دهان كه بین مائدیبول ها قرار دارد،‌كه بلافاصله به مری ومعده ختم میشود . قسمت سرو سینه از نظر غذائی فاقد ارزش است ومعمولاً پس از صید از بخش شكمی جدا میگردد . قسمت شكمی یا دمی شامل شش بند است كه شامل قسمت عضلانی ، گوشتی و خوراكی میگو است وسطح خارجی آن از قطعات كتینی پوشیده شده و درقسمت تحتانی وزیرین هركدام پاهای شناگر یا باله های شنا بصورت برگ مانند وجود دارد . ضمنا” ‌انتهای دم به دم بادبزنی یا باله پره ای ختم میشود كه شامل تلسون یا خاردمی است . روده در سطح پشتی در داخل گوشت و زیر پوسته كتینی امتداد می یابد . از نظر جنسی میگوها دارای دوجنس نر وماده و از صفات جنسی متمایز برخوردارند. درزمان تخم ریزی میگوهای ماده ، كیسه اسپرم را ازمیگوی نر دریافت كرده و دراندام ماده خود ذخیره می كند .و وقتی كه آماده تخم ریزی شد ، از كف دریا به سمت بالا شروع به شنای حلقوی كرده و با حركات شدید پاهای شناگر ،‌تخمك ها و كیسه های اسپرم را رها كرده و به لقاح خارجی كمك می كنند . البته تخم ریزی در 2 تا 7 دقیقه معمولا”‌بین ساعت 8شب و 6 صبح انجام میگردد . هر میگو قادر است بین 200000 تا 2000000 تخم را در دریا رها سازد. معمولا”‌میگوها در طول سال تقریبا”‌ همیشه تخم ریزی داشته ، ‌ولی بیشترین مقدار آن در اوائل بهار و اواخر تابستان انجام میگیرد . تخم پس از خارج شدن وطی لقاح خارجی با تقسیم سلولی مراحل مختلفی از قبیل : ‌مرحله ناپلیوس ،‌مرحله زوآ‌، مرحله مایسیس و مرحله post larveaرا نموده و پس از 120 تا 170 روز به مرحله بلوغ رسیده وروانه بازار می گردد . بطور كلی میگوها جانورانی ضعیف و كند ذهن می باشند ودرخارج از آب بسرعت و درظرف كمتر از 4 دقیقه تلف می شوند .
میگو نسبت به آب شیرین فوق العاده حساس بوده وادامه زندگی در آن برایش مقدور نیست . از نظر غذائی همه چیز خوار
است وبرحسب مراحل رشد از فیتوپلانكتون ،‌جلبك ها ،‌دیاتومه ها ،‌لارو نرم تنان ،‌صدف ها و كرم های گرد تغذیه می كند . عمر آنها معمولا”‌12 تا 25 ماه است و رنگ بدن میگو در بین اعضاء‌ یك گونه هم ثابت نبوده و بسته به شرایط محیط از قبیل :‌درجه حرارت ،‌درجه شوری ،‌نوع غذای مصرفی ،‌رنگ محیط و ابتلاء ‌به بیماریهای مختلف ممكن است تغییر كند.

پراكندگی میگوها و مناطق زیست :

میگوها گسترش جهانی داشته ودر دریاها ،‌آبهای شور و شیرین از نواحی استوائی تا مناطق قطبی یافت می شوند . اكثر گونه های دریائی در آبهای كم عمق ، یا نسبتا”‌نیمه عمیق و عموما”‌بصورت دسته جمعی زندگی میكنند . روزها در بستر و زیر رسوبات كف دریا مخفی شده و شبها برای شكار طعمه از پناهگاه خارج می شوند . بهمین دلیل صیادان در بیشتر مناطق دنیا شب هنگام جهت صید میگو به دریا می روند . ازنقطه نظر مكان زیست سه گروه میگو در آب وجود دارد :

1- گونه های موجود در آب سرد وشور معمولا”‌میگوهای شمال میگویند و ارقام عمده صید این نوع میگوها عمدتا”‌مربوط به تولید میگوی اروپا است ودرنواحی آلاسكا ،‌كانادا ،‌ شمال ژاپن ،‌آمریكا ،‌اروپا شمالی و غیر ه صید می شود .

2- گونه های موجود در آب گرم و شور یا میگوهای حاره ای كه بخش اعظم میگوهای را تشكیل می دهد كه وارد بازار تجارت جهانی می شود . این نوع میگوها در آبهای ساحلی خلیج فارس ، بخش جنوبی ایالات متحده آمریكا سواحل غربی آفریقا ،‌آمریكای مركزی و نواحی شرقی وغربی سواحل آمریكای جنوبی و آسیا جنوب شرقی یافت می شوند.
3- گونه های موجود در آب شیرین كه اكثرا”‌ از رودخانه ها و دریاچه ها به نواحی استوائی و گرمسیری می آیند ،‌غالبا”‌در همین نواحی رشد كرده و بزرگ می شوند ،‌ودرتجارت جهانی از اهمیت چندانی برخوردار نمی باشند.

میگوهای خلیج فارس

امروزه منابع عظیم آبی ،‌علاوه بر تامین بخشی از نیاز غذائی كشور های پیشرفته ،ا‌ر نظر اقتصادی و سیاسی نیز اهمیت ویژه ای یافته است . كشور پهناور ایران با حدودد2792 كیلومتر مرز آبی در جنوب وشمال جزء معدود كشورهائی است كه از این نعمت سرشار الهی برخوردار است . دریای عمان و خلیج فارس این آبراه سرشار از مواهب خدادادی ،‌با مساحتی حدود 239000 كیلومتر مرز آبی حدود 1800 كیلومتر از دماغه گواتر آغاز و تا اروند رود ادامه یافته است . آب رودخانه های دجله وفرات و كارون به آن می ریزد و عمق سواحل آن از 20 متر تجاوز نمیكند واز اهمیت ویژه ای جهت صید میگو برخوردار است . با توجه به اظهارات كارشناسان شیلات تاكنون بیش از 10نوع میگو در آبهای خلیج فارس صید و شناسائی شده كه مشهورترین آن لابستر یا شاه میگو است(‌Panulirus homarus) كه وزن آن به حدود یك كیلوگرم می رسد و درسواحل صخره ای دریای عمان صید میشود .

از انواع میگوهای خلیج فارس می توان گونه های مشهور زیر را نام برد:

1- میگوی صورتی Penaeus semisulcatus

2- میگوی هندی Panaeus indicus

3- میگوی موزی Penaeus merguiensis

4- میگوی سفید Metapenaeus affinis

5- میگوی خنجری Parapenaopsis stylifera

گونه میگوی صورتی بالغ بر 80% صید صنعتی ناوگان صیادی خلیج فارس را تشكیل می دهد و گونه های میگوی هندی و موزی نیز جزء‌گونه های غالب صید در دریای عمان و تنگه هرمز به شمار می روند . بنابراین بیشتر كارهای تحقیقاتی ایران بر روی این 3 گونه استوار است .

تاریخچه پرورش میگوی در جهان :

قدمت پرورش میگو نسبتا”‌طولانی است ،‌اما پرورش تجارتی آن به سالهای نخست دهه 1960 میلادی وبه كشور ژاپن برمی گردد. ودر كشور آسیای جنوب شرقی از قبیل :‌تایلند ،‌فلیپین ،‌اندونزی ،‌سنگاپور ،‌مالزی،‌هند ،‌كشورهای مكزیك ،‌پاناما،‌كاستاریكا،‌واكوادور،‌پرو پرورش میگو رشد سریع یافته است . درایران نیز حدود 14سال است كه پرورش میگو شروع شده و سایتهای بسیار بزرگی در  خوزستان ،‌بوشهر ،‌هرمزگان , چابهار و گلستان آمده است .

منبع: جزوه کلاسی تکثیروپرورش آبزیان دکتربحری


جمعه 6 بهمن 1391

پتانسیل های شیلاتی درشهرستان چابهار

   نوشته شده توسط: مهران بادپا    

             استان سیستان و بلوچستان سرزمین پهناور با استعدادهای شناخته شده و ناشناخته بسیار، وسعت زیاد این استان همراه با طبیعت متنوع و آب و هوایی متغیر در چهار فصل، این سزمین را سرزمین مستعد برای هرگونه فعالیت شیلاتی ، کشاورزی ، دامپروری و صنعتی و غیره نموده است.

پتانسیلهای موجود استان با شرایط موجود بسیار غنی می باشد. موقعیت این استان به ویژه شهرستان چابهار از نظر دارا بودن ۳۲۰ کیلومتر مزر آبی در دریای عمان و واقع شدن در دهانه اقیانوس هند، آن را بعنوان یک آبراه ترانزیتی و بازار مطلوب اقتصادی متمایز ساخته است . این استان از پتانسیلهای بالایی در امر صید و صیادی برخوردار می باشد که می توان اهم آن را بدین شرح برشمرد :



تون ماهیان : بیش از ۷۰-۶۰ درصد صید کل تون ماهیان کشور و ۴۷-۴۵ درصد صید آبزیان در این استان صورت می پذیرد و این امر باعث احداث کارخانه های متعدد در منطقه و باعث ارتقاء سطع زندگی بومیان گردیده است. در همین راستا تحقیقات مختلفی از قبیل روشهای مختلف صید ، بیولوژی و ارزیابی ذخایر این خانواده انجام گرفته است. - شاه میگو (لابستر) : از مهمترین سخت پوستان با ارزش خوراکی در این زمینه است. در چند سال اخیر تحقیقات شیلات چابهار ضمن شناسایی گونه های مختلف ، مطالعات مبسوطی در خصوص روشها و ادوات صید ، میزان ذخایر و برداشت بهینه از این ذخایر را انجام داده است.

 جلبکهای دریایی : یکی دیگر از ذخایر غنی موجود در منطقه با بیش از ۱۸۰ گونه مختلف، جلبکهای دریایی می باشند. این دسته از گیاهان دریایی در صنایع نساجی، داروئی ، غذایی، بهداشتی، آرایشی و آزمایشگاهی کاربردهای بسیار متنوعی را دارا می باشند. لذا با این رویکرد، مطالعاتی بر روی شناسایی گونه های موجود، پراکنش و دستیابی به روشهای مناسب جهت استحصال مواد صنعتی آغاز گردید.

 خیار دریایی : یکی از گونه های آبزیان در منطقه خیاران دریایی است که در سواحل استان گونه های مختلف آن به وفور یافت می شود. بطوریکه میزان پروتئین در خیاران دریایی معادل ۸/۸۱ درصد وزن خشک آنرا تشکیل می دهد (زنکویچ ۱۳۷۵). همچنین بررسیهای برروی سموم بدست آمده از دستگاه خیار دریایی نشان می دهد که این مواد خواص ضد ویروسی، ضد تومور، ضد سرطان و ضد بارداری داشته و در صنعت داروسازی کاربرد گسترده دارند (James, 2001). خیاران دریایی موجوداتی هستند که رسوبات کف بستر استخرهای پرورش آبزیان را می بلعد و درحقیقت به عنوان یک پلاینده طبیعی بستر استخرها محسوب می شود بنابر این می توان آنها را در مزارع پرورش میگو به صورت توام پرورشی داده و در نتیجه باعث رشد سریع خود و میگو و افزایش تولید در هکتار گردید که در نهایت باعث رشد و شکوفایی بیشتر صنعت پرورش میگو در منطقه و استان گردید.

- تاریخچه :

مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور، در راستای فعالیتهای شیلاتی منطقه مبنی بر بهره برداری مناسب از منابع آبی در سال ۱۳۶۸ در سواحل استان سیستان و بلوچستان تاسیس و فعالیت خود را رسماً از ابتدای سال ۱۳۶۹ آغاز نمود.

این مرکز با مساحت ۲۰۰۰ متر زیر بنا با بخشهای تحقیقاتی، مدیریت ذخایر، اکولوژی، آبزی پروری می باشد. علاوه بر بخشهای فوق واحد اطلاعات علمی و واحد های اداری و مالی نیز بر حسب نیاز بخشهای مختلف مرکز را پشتیبانی می نمایند. عمده فعالیتهای این مرکز بر چند محور اساسی شامل : مطالعات انواع جلبک ، شاه میگو، تون ماهیان، خیار دریایی، میگو و شناسایی منابع آبی استان متمرکز است که در چهارچوب اهداف تعیین شده در قالب پروژه های تحقیقاتی کاربردی شیلاتی به اجراء در آمده است.






- وظایف و اهداف مرکز :

۱- تحقیق و مطالعه در خصوص بررسی و بیولوژی ذخایر تون ماهیان.

۲- تحقیق و بررسی بر روی بیولوژی، اکولوژی و میزان ذخایر گونه شاه میگوی صخره ای .

۳- تحقیق و بررسی در خصوص امکان سنجی احداث زیستگاه مصنوعی، ذخایر ماهیان کفزی جهت اعمال مدیریت بر ذخایر و بهره برداری پایدار.

۴- بهینه سازی و استاندارد نمودن روشهای صید تون ماهیان.

۵- بررسی بیولوژی، پراکنش و امکان سنجی صید اسکوئید و ماهی مرکب

۶- بررسی اثرات زیست محیطی سایتهای تکثیر و پرورش میگو استان سیستان و بلوچستان.

۷- تحقیق و بررسی وضعیت زیست محیطی ، بیولوژی ، اکولوژی و پراکنش گیاهان دریایی.

۸- بررسی اکولوژیک خوریات و خلیج گواتر در دریای عمان.

۹- توسعه همکاریهای تحقیقاتی با کشور های حاشیه اقیانوس هند به منظور افزایش امکان بهره برداری از منابع آبزیان اقیانوس هند و دریای عمان.

با در اختیار داشتن یک ایستگاه تحقیقاتی در شهر زابل تحت عنوان ایستگاه هامون، از امکان اجرای پروژه های تحقیقاتی در منابع آبی داخل استان بویژه بر روی تکثیر و پرورش گونه های بومی نیز برخوردار است.

 ساختار سازمانی و وظیفه واحد ها بویژه واحد های تخصصی حد اکثر در ده سطر همراه با عکسهای مربوطه :

۱- مدیریت ذخایر :

این بخش بمنظور کمک به مدیریت صحیح از ذخایر شیلاتی و صید بهینه آبزیان بوجود آمد تا بتوان با گردآوری اطلاعات مربوط به صیـد ، تـلاش صـیادی ، بـیومتری ، کـالبدشکافـی ، پراکنش آبزیان مهم شیلاتی و بکارگیری نرم افزارهای مناسب جهت آنالیز اطلاعات فوق به یک برنامه اساسی برای بهره برداری مستمر از دریا دست یافت .

عمده فعالیت آن بخش شامل :

گردآوری اطلاعات مربوط به صید و بیومتری آبزیان از اسکله های صیادی .

انجام کارهای آزمایشگاهی و آنالیز اطلاعات حاصل جهت اعمال ممنوعیت فصل صید .

ارزیابی ذخایر کفزیان و سطح زیان دریای عمان ، تن ماهیان و اعلام وضعیت ذخایر این آبزیان .

تهیه نقشه پراکنش برای گونه های مهم شیلاتی از عمده فعالیتهای این بخش می باشد



- بخش اکولوژی :

این بخش که در راستای اهداف تحقیقاتی در زمینه شناسائی انواع گونه های آبزی با تأکید بر گونه های مهم از نظر شیلاتی و فراهم نمودن اطلاعات پایه در خصوص بررسی اثرات متقابل زیست محیطی در چرخه زندگی آبزیان تشکیل شده است ، مشتمل بر آزمایشگاههای : پلانکتون ، بنتوز ، ماهـی شناسی ، فیزیک و شیمی و اتاق حساس می باشد .

عمده فعالیت های این بخش را میتوان در موارد ذیل متمرکزنمود :

 مطالعات جامع اکولوژیک و زیست محیطی اکوسیستم های دریایی و رودخانه های مهم شیلاتی

 شناسایی اکوسیستم های مختلف آبی از نظر فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی ، آلایندها، موجودات زنده کفزی، فیتوپلانکتونها، زئوپلانکتونها و ایکتیوپلانکتونها و تحقیق در زمینه روابط اکولوژیکی این فاکتورها با یکدیگر.

 مطالعات جامع اکولوژیک استخرهای پرورش آبزیان و بررسی اثرات متقابل زیست محیطی ناشی از فعالیت کارگاههای تکثیر و پرورش آبزیان ( به ویژه میگو)

 مطالعات جامع و مستمر اکولوژیک و زیست محیطی آبهای ساحلی و دریایی (جنگلهای دریایی ، خوریات و مصب ها، آبسنگ های مرجانی و …. ) و طبقه بندی آنها از نظر ارزشهای شیلاتی و زیست محیطی.

 مطالعات جامع اکولوژیک گونه های آبزی (دریایی – داخلی) به منظور اعمال مدیریت بهینه در بهره برداری پایدار و بازسازی این گونه ها.

 مطالعات جامع هیدرولوژی و هیدروبیولوژی دریای عمان و آبهای ساحلی شامل : خورها، مصب ها و مناطق حساس صید و صیادی).

 بررسی اثرات زیست محیطی ناشی از فعالیت های صنعتی و کارگاههای تکثیر و پرورش آبزیان و تحقیق در خصوص اثرات (کوتاه مدت و بلند مدت) آلوده کننده های مختلف بر اجزای گوناگون اکوسیستم های مهم آبی (داخلی و دریایی) با درنظر گرفتن دیدگاههای مختلف ( اثرات مجزا و توام آلاینده ها، تاثیر شرایط محیطی بر میزان ***** آلاینده ها ، اثرات آلاینده ها بر تنوع زیستی انواع آبزیان و …. )

 همکاری با سایر گروههای تحقیقاتی مرکز در قالب پروژه های تحقیقاتی و اندازه گیری فاکتورهای مورد نیاز آنها.

همکاری با سایر سازمانها و ادارات در چارچوب همکاریهای سازمانی و با هماهنگی مسئولین مافوق.


- بخش آبزی پروری :

این بخش به عنوان جوانترین بخش مرکز در راستای اهداف تحقیقاتی به جهت حفظ ذخایر مهم اقتصادی و تکثیر و پرورش آنها در محیطهای آب کنترل شده و اواخر سال ۱۳۷۴ تشکیل گردید .

عمده فعالیت آن بخش شامل :

بررسی و انتخاب گونه های مهم اقتصادی منطقه وبدست آوردن بیوفاکتورهای گونه های قابل پرورش و در نهایت تکثیر وپرورش آنها در محیطهای آبی مناسب .

تعیین پراکنش ، بررسی بیولوژیکی و درنهایت تکثیر و پرورش جلبکهای دریایی .

تعیین پراکنش ، بررسی بیولوژیکی و در نهایت تکثیر و پرورش خیار دریایی .

نگهداری و پرورش شاه میگو در حوضچه های بتونی .

بررسی وضعیت مدیریت بهداشتی کارگاههای تکثیر مزارع و پرورش میگوی استان .

کشت و نگهداری بعضی از جلبکهای میکرو( فایکولب ) .


- واحد اطلاعات علمی :

این واحد به منظور فراهم آوردن اطلاعات مورد نیاز تخصصی بخشهای مختلف ، عمده فعالیت خود را در موارد ذیل متمرکز نموده است .

تهیه و تامین کتب ، مقالات ، نشریات از طریق بانکهای اطلاعاتی موجود در داخل و خارج از کشور .

ارتباط با شبکه اینترنت به منظور تماس با محققین خارج از کشور و ایجاد ارتباط با کلیه مراکز تحقیقاتی شیلاتی داخل و خارج .

انجام خدمات نرم افزاری و سخت افزاری به بخشهای تخصصی مرکز .

ایجاد کتابخانه مرکز که هم اکنون متجاوز از ۶۸۰۰ جلد کتب فارسی و لاتین ، گزارش و مقالات فارسی و لاتین دارد که جهت سهولت دستیابی و ایجاد سیستم مناسب برای استفاده از کتب و غیره کلیه آنها وارد برنامه های کامپیوتری کتابخانه گردیده است .

برگزاری سمینارهای داخلی در رابطه با فعالیتهای تحقیقاتی مرکز .

ایجاد بانک فیلم و اسلاید و نوارهای ویدئویی در رابطه با فعالیتهای تحقیقاتی .

انتشار متعدد عنوان مقاله در مجلات و ژورنال داخلی و خارجی .

منبع: پایگاه خبری تحلیلی چابهاران


چهارشنبه 4 بهمن 1391

برداشت میگو ومدیریت بعد از برداشت

   نوشته شده توسط: مهران بادپا    

برداشت میگو در زمان صحیح و اندازه صحیح میگو برای بدست‌آوردن سود اقتصادی بهتر در پرورش میگو خیلی مهم است. وقتیکه میگو  به سایز مناسب بازار می‌رسد، پرورش‌دهندگان بایستی برای برداشت آماده شوند. در گونه‌های مختلف میگو محدوده های متفاوتی در اندازه میگو وجود دارد. زمانیکه میگو به اندازه مورد نظر رسید نگهداشتن بیش از حد آن در استخر اقتصادی نیست، بدلیل اینکه میگوها غذا می‌خورند اما رشد کم شده و FCR افزایش می‌یابد. همچنین شرایط اقلیمی نقش خیلی مهمی در این خصوص در ایران بازی می‌کند. در آذر‌ماه که هوا سرد می‌‌شود و به زیر درجه حرارت مناسب می‌رسد برای پرورش میگو خوب نیست. طی این دوره از درجه حرارت پائین در زمستان میگو رشد کمی دارد و احتمال مرگ و میر میگو اگر درجه حرارت هوا به 11 درجه یا کمتر از آن برسد وجود دارد. بنابراین پرورش میگو را قطع نموده و اقدام به برداشت می نمایند.

1- اقدامات قبل از برداشت میگو

*اطمینان از اینکه میگو به اندازه مورد دلخواه بعنوان مثال تعداد در هر کیلوگرم بوسیله بیومتری برسد.

*تعیین قیمت بازار

*تصمیم برای تاریخ برداشت میگو را بوسیله بیومتری حداقل یک هفته قبل از اینکه به اندازه مورد دلخواه برای برداشت برسد به عنوان مثال در میگوی سفید هندی 18-16 گرم بررسی نمائید.

*نمونه‌برداری بایستی 45دقیقه بعد از غذادهی زمانیکه همه میگوها در همه جای استخر پخش شوند انجام شود. نمونه‌ها را از چهار تا پنج جای مختلف استخر بگیرید.

اگر بیش از 5% پوسته نرمی یا نیمه نرمی به دلیل پوست اندازی وجود داشت بمدت 4-3 روز منتظر بمانید تا میگوها پوسته‌شان سخت شود. پوسته نرمی میگوها اگر به دلیل ناکارایی تغذیه‌ای باشد بایستی درمان شود.

* تحریک پوست اندازی به منظور:  پوست‌اندازی یکنواخت ، بدست آوردن رشد بیشتر ، رنگ خوب  و جلوگیری از پوست‌اندازی جزئی طی برداشت انجام می شود.

پرورش‌دهندگانی که برای برداشت آماده‌اند، از آهک کشاورزی (کربنات کلیسم) به میزان 100-70 کیلوگرم در هکتار در 2 مرحله برای توقف پوست‌اندازی و سخت شدن پوسته میگوها استفاده می کنند. همچنین توصیه می‌شود غذادهی را 24 ساعت قبل از برداشت برای بهبود کیفیت میگو در عمل‌آوری متوقف نمایند.

*تعیین زمان برداشت: بهترین زمان برای شروع برداشت 4 بعد از ظهر و پایان آن تا 2 نیمه‌شب می‌باشد. اگر طی ساعات صبح زود بین 4تا5 صبح میگوها را برداشت نمایند. میگوها بدلیل کمبود اکسیژن خواهند مرد و همچنین فاسد می‌شوند.

* وسیله نقلیه برای حمل و نقل، یخ، ‌سبد ، مواد شیمیایی مورد نیاز و کارگران را برای برداشت مهیا کنید.

*یک تور برداشت با کیفیت خوب و متناسب با قاب آهنی یا چوبی متناسب با شیار خروجی نصب کرده تا برداشت از این طریق صورت پذیرد. نمودن آب سرد دارای کلر 2% برای شستن میگوها.

2- اقدامات حین برداشت میگو از استخر

*توری دریچه خروجی را خارج کنید و سپس تخته‌ها را یکی پس از دیگری بردارید.

* بعد از اینکه میگوها در کیسه تور به مقدار 20-25 کیلوگرم جمع شدند تخلیه نمائید.

*به آرامی میگوها را از کیسه تور برداشت نموده و به سبد‌ها انتقال دهید و به مدت 2-3 دقیقه در آب خیلی سرد فرو ببرید تا میگوها بی حس شوند.

* میگوها را به سبدهای مشبک و در آب حاوی متابی سولفیت سدیم دارای غلظت 7-8% انتقال دهید و به مدت 7-5 دقیقه شناور نمائید.

*میگوها را آبکشی و وزن کنید.

*میگوها را در سبدهای مخصوص حمل ریخته با یک لایه یخ روی کف سبد سپس یک لایه میگو و لایه بعدی دوباره یخ به همین ترتیب تا پرشدن سبد.

*میگوها را در وسیله نقلیه سردخانه دار بارگیری نموده و فوراً به کارخانه عمل‌آوری انتقال دهید.

منبع: جزوه کلاسی درس تکثیر وپرورش آبزیان دکتر بحری


چهارشنبه 27 دی 1391

پرورش میگو

   نوشته شده توسط: مهران بادپا    

نقش و جایگاه آبزیان در رژیم غذایی از گذشته حائز اهمیت بوده و امروزه آبزیان بعنوان یكی از منابع پروتئینی (پروتئین سفید ) مورد توجه انسان قرار گرفته و با كشف عوارض منفی ناشی از مصرف پروتئین های حیوانی قرمز به مصرف هرچه بیشتر آنها روی آورده است.

 

 

اجرای طرحهای پرورش میگو بدلایل زیر همواره با موفقیت همراه بوده :

۱ - نیاز به سرمایه اندك جهت تاسیس و راه اندازی مزارع پرورش میگو در مقایسه با صنایع دیگر

۲ - وجود بازار مصرف و تقاضا در داخل یا خارج كشور

۳ -هزینه پایین تولید در مقایسه با دیگر رشته ها

۴ - سرعت بازگشت سرمایه در این صنعت در مقایسه با صنایع دیگر

 

پرورش میگو:

پرورش میگو دریایی در اماكن محصور مانند دریاچه های كوچك و مخازن از سال ۱۹۷۰ میلادی رونق گرفت. در حال حاضر بیش از ۵۰ كشور به تولید و صادرات این محصول می پردازند.در كشور اكوادور (كه مهمترین تولید كننده غرب بشمار می آید ) سالانه در آمدی بین ۵۰۰ تا ۸۰۰ میلیون دلار از صادرات میگو حاصل می شود . در تایلند ( مهمترین تولید كننده شرق) سود حاصل از صادرات میگو از مرز یك میلیارد دلار گذشته است . بعلاوه كشورهایی چون هند ، اندونزی ، چین ، مالزی ، تایوان، بنگلادش ، سریلانكا ، تایوان ، فیلیپین ، ویتنام ، میانمار ، سراسر آمریكای مركزی و جنوبی دارای مزارع وسیع و پیشرفته میگو می باشند.كشورهای ایالات متحده ژاپن و كشورهای اروپایی از وارد كنندگان عمده میگو بشمار می آیند.

 

پرورش میگو به دو صورت انجام می گیرد:

۱ - روش یك مرحله ای

۲ - روش دو مرحله ای

در روش یك مرحله ای میگوهای نوزاد پس از اینكه مدت زمان كوتاهی را در مخزنهای سازگار كننده می گذارنند مستقیما به حوض ها و دریاچه های پرورش انتقال می یابند. اما در روش دو مرحله ای میگوهای نوزاد پس از سپری شدن چند هفته از حوضچه های مخصوص به دریاچه ها و مخازن پرورش منتقل می شوند.

مزارع پرورش میگو سالانه دوبار محصول تولید می نمایند البته مزارعی كه در مدار ۱۰ درجه استوایی قرار دارند قادرند تا ۳ بار در سال به تولید میگو بپردازند.

آب و هوا در تولید میگو نقش عمده و اساسی دارد در حالت كلی بارانهای سنگین و دمای بالا برای كشت میگو مناسب می باشد . از طرف دیگر درصد نمك و املاح معدنی موجود در آب نیز حائز اهمیت می باشد.

 

سیستم های پرورش میگو در جهان:

بطور كلی كشت میگو در جهان بر اساس اندازه مخازن و تراكم ذخیره سازی میگو در آنها به ۳ دسته كلی تقسیم بندی می شود:

۱- سیستم گسترده یا سنتی : با ظرفیت ذخیره سازی و تراكم پایین

۲ - سیستم نیمه متمركز یا نیمه صنعتی : با ظرفیت ذخیره سازی و تراكم متوسط

۳- سیستم متمركز یا صنعتی: با ظرفیت ذخیره سازی و تراكم بالا

 

۱- سیستم گسترده یا سنتی (Extensive Farming):

پرورش میگو در این روش در مخازن و دریاچه های مرتبط با آب رودخانه ها و خلیج ها صورت می گیرد این مخازن در اندازه های چندین هكتاری ساخته شده و ظرفیت ذخیره سازی در آنها كمتر از ۲۵۰۰۰ میگو در هر هكتار می باشد بعبارت دیگر تراكم بین ۲ تا ۵ عدد میگو در هر متر مربع می باشد . دوره كشت بسته به مكان مزرعه ، گونه میگو و سایر عوامل بین ۱۰۰ الی ۱۴۰ روز بطول می انجامد آب این مخازن به میزان ۱ تا ۵% بوسیله جزر و مد دریا تعویض شده بهمین دلیل نیازی با استفاده از پمپ های تعویض آب نمی باشد.

(نمای شماتیك از سیستم گسترده)

تغذیه میگو بوسیله گیاهان و جانوران ذره بینی كه در داخل كف دریاچه ها وجود دارند صورت می گیرد. لازم به ذكر است كه هیچگونه تغذیه مصنوعی مورد نیاز نمی باشد اما در بعضی موارد جهت تقویت موجودات ذره بینی از مواد آلی یا شیمیایی استفاده می شود هزینه ساختمانی و عملیاتی در این سیستم نسبتا پایین است اما میزان محصول نیز در مقایسه با سیستم های دیگر كم در حدود ۵۰ تا ۵۰۰ كیلو گرم میگو در هر هكتار می باشد . قیمت میگوی تولیدی در این سیستم بین ۱ تا ۳ دلار برای هر كیلو میگوی زنده می باشد این سیستم در كشورهای ویتنام ، اندونزی ،اكوادور مرسوم می باشد.

 

۲-سیستم نیمه متمركز یا نیمه صنعتی (Semi-Intensive Farming)

كشت نیمه متمركز در دریاچه ها و مخازن كاملا محصور صورت می گیرد این مخازن دارای ابعادی به وسعت ۲ تا ۳۰ هكتار می باشند.ظرفیت ذخیره سازی میگو بین ۱۰۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰۰ لارو میگو در هر هكتار می باشد بعبارتی تراكم كشت در حدود ۸ تا ۲۰ عدد میگو در هر متر مربع است دوره پرورش در این سیستم بالای ۱۴۰ روز بطول می انجامد . آب این مخازن به مقدار ۱۰ تا ۲۵% توسط پمپ های مخصوص تعویض می شود. تغذیه میگو بصورت مصنوعی و با پخش مواد غذایی در سطح مخازن به مقدار ۱ تا ۲ بار در روز انجام می گیرد. البته مقدار تغذیه بر اساس حجم میگوی زنده تخمینی در مخازن و بر اساس جداول مرتبط صورت می گیرد. هزینه ساختمانی و تاسیساتی برای راه اندازی در این سیستم بین ۱۰۰۰۰ تا ۳۵۰۰۰ دلار برای هر هكتار متغیر است.میزان میگوی برداشتی در حدود ۵۰۰ كیلو گرم تا ۵ تن می باشد. قیمت میگوی تولیدی در بازار جهانی در حدود ۲ تا ۶ دلار برای هر كیلو گرم زنده می باشد. این سیستم در كشورهای هندوراس،مكزیك ، كلمبیا ،اكوادور و چین مرسوم است.

(نمای شماتیك از سیستم نیمه متمركز)  

 

۳ - سیستم متمركز یا صنعتی(Intensive Farming):

كشت متمركز در مخازن كوچك ۱ تا ۵/۱ هكتاری با ظرفیت ذخیره سازی بیش از ۳۰۰۰۰۰ لارو میگو در هر هكتار مرسوم است بعبارت دیگر تراكم كشت بین ۲۰ الی ۵۰ عدد میگو در هر متر مربع می باشد . میزان تعویض آب در این مخازن زیاد و بالای۳۰ % در روز می باشد . تغذیه میگو بصورت مصنوعی و با بخش جیره های غذایی مقوی بصورت ۵ نوبت در روز صورت می گیرد . هزینه ایجاد چنین مزارعی نسبتا زیاد است و تحت شرایط مختلف بین ۲۵۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰۰ دلار برای هر هكتار می باشد . البته میزان محصول تولیدی در مقایسه با دو سیستم قبلی زیاد و در حدود ۵ تا ۲۰ تن میگوی زنده در هر هكتار می باشد قیمت میگوی تولیدی بر حسب كیفیت بین ۴ تا ۸ دلار برای هر كیلو زنده می باشد . كشورهای تایلند ، اندونزی ، تایوان دارای مزارع پرورش میگو در این سیستم می باشند.


منبع:جزوه کلاسی درس تکثیروپرورش آبزیان -جناب دکتر امیرهوشنگ بحری


تعداد کل صفحات: 17 ... 5 6 7 8 9 10 11 ...